Budowa thumb|left|Junacy Powszechnej Organizacji „Służba Polsce” przy budowie Nabrzeża Wieleckiego, 1948. Po 1945 r. w oparciu o poniemieckie plany pierwszy polski prezydent Szczecina Piotr Zaremba ogłosił wizję budowy nowoczesnej arterii komunikacyjnej nad Odrą, mającej połączyć Pomorzany z Policami. Prezydent postulował także odsłonięcie widoku na rzekę poprzez całkowite wyburzenie zniszczonej w czasie wojny zabudowy Podzamcza, z wyjątkiem kilku obiektów uznanych za zabytkowe. Uważał, że Arteria Nadodrzańska, jak określił przedsięwzięcie, będzie najważniejszą osią komunikacyjną Szczecina, a mieszkańcy będą mogli z jednej strony podziwiać odsłonięte i odnowione zabytki, a z drugiej rzekę.
Projekt sporządziła Pracowni Urbanistycznej Zarządu Miasta. Przewidziano budowę dwupasmowej arterii z wydzielonym torowiskiem tramwajowym oraz założenie rozległego terenu zielonego rozciągającego się w kierunku Ratusza Staromiejskiego, Baszty Panieńskiej i Zamku Książąt Pomorskich. Z uwagi na dużą ilość gruzu po zniszczonych w czasie wojny lub wyburzonych kamienicach, którego nie można było usunąć w całości, zdecydowano się na podniesienie terenu pod ulicę o dwa metry względem historycznego bulwaru, który w dalszym ciągu miał pełnić funkcje przeładunkowe i rekreacyjne. Projekt został zaakceptowany przez rząd PRL w sierpniu 1947 r.