Wojciech Beuth (ur. 1 marca 1891 w Hrycowie, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major administracji (piechoty) Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Mirosława Józefa i Michaliny Anny z Rychłowskich, urodzony 1 marca 1891 w Hrycowie, w ówczesnym powiecie zasławskim guberni wołyńskiej. Absolwent Gimnazjum Filologicznego w Lublinie i Kijowskiej Szkoły Wojskowej. W latach 1915–1917 służył w armii rosyjskiej. Żołnierz Brygady Strzelców Polskich i I Korpusu Polskiego w Rosji.
Od 1918 służył w Wojsku Polskim, przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego „Kielce”. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w charakterze przedstawiciela Ministerstwa Spraw Wojskowych przy Powiatowej Komisji Nadawczej w Kowlu, a jego oddziałem macierzystym był 18 pułk piechoty w Skierniewicach. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1306. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 50 pułku piechoty w Kowlu i wyznaczony na stanowisko przedstawiciela MSWojsk. przy Powiatowej Komisji Nadawczej we Włodzimierzu. W 1924 został przeniesiony do 23 pułku piechoty we Włodzimierzu. W styczniu 1929 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie na stanowisko referenta.