Bitwa o Wanjialing, w Chinach znana jako zwycięstwo w Wanjialing () – starcie zbrojne stoczone pomiędzy 10 sierpnia a 10 października 1938 roku podczas II wojny chińsko-japońskiej w rejonie Wanjialing. Trzymiesięczna krwawa bitwa doprowadziła do niemal całkowitego zniszczenia japońskiej 101. i 106 Dywizji.

Siły stron Chińczycy Chińskie siły składały się z 4 Armii, elitarnej 74 Armii, 66 Armii, 187 Dywizji, 91 Dywizji, nowo sformowanej 13 Dywizji, 142 Dywizji, 60 Dywizji, 6 Dywizji Rezerwowej, 19 Dywizji, brygady ze 139 Dywizji i 15 Dywizji, co łącznie daje blisko 100 000 ludzi. Głównym dowódcą na linii frontu był dowódca 9 Grupy Armii Wu Qiwei. Podlegał on zwierzchnictwu naczelnego dowódcy 9 Regionu Wojskowego Xue Yue.

Japończycy Japońskie siły składały się głównie ze 106 Dywizji, dowodzonej przez gen. por. Junrokurō Matsuurę. W jej składzie znajdowały się 111 Brygada Piechoty (113. i 147 Pułk Piechoty) i 136 Brygada (123. i 145 Pułk Piechoty), a także pułki kawalerii, artylerii, inżynierii i transportu. Podczas bitwy dołączyła do niej również 101 Dywizja. Później w rejon Wanjialing wysłano również 9.