Stefan Lubliner (ur. 1 października 1890 w Warszawie, zm. 1942) – polsko-żydowski dziennikarz i wojskowy.

Życiorys Studiował matematykę i prawo. Był działaczem stowarzyszenia „Filarecka” w Lozannie, Stowarzyszenia „Życie” w Genewie oraz „Unii” w Liège.

Podczas I wojny światowej był żołnierzem Polskiej Organizacji Wojskowej w Warszawie, używał pseudonimu „Stalski”. Służył w biurze werbunkowym, szkole agitatorów, był również referentem Komendy Głównej POW. Był także działaczem Związku Młodzieży Polskiej Pochodzenia Żydowskiego „Żagiew”.

Od 1 sierpnia 1919 roku pracował w Ministerstwie Spraw Wojskowych, następnie pracował jako dziennikarz. Należał do komitetu redakcyjnego gazety „Rozwaga”, będącej organem Związku Akademickiej Młodzieży Zjednoczeniowej. Był również dyrektorem Warszawskiej Informacji Prasowej.

Był członkiem Syndykatu Dziennikarzy Warszawskich, Związku Peowiaków, Związku Żydów Uczestników Walk o Niepodległość Polski, Związku Filaretów, Stowarzyszenia Uczestników Walki o Szkołę Polską, Instytutu Badań Spraw Narodowościowych oraz Koła Patriotów Polskich Wyznania Mojżeszowego. W 1937 roku był skarbnikiem komitetu organizacyjnego Światowego Kongresu Esperanto w 1937 roku.