Jednak dźwięk dobiega z serca lasu.
Gdy słońce zachodzi, królewicz klęka, śpiewa psalm i traci nadzieję na odnalezienie dzwonu. Postanawia wspiąć się na skały, by jeszcze raz zobaczyć zachód słońca. Wspinając się po śliskich kamieniach i korzeniach, dociera na szczyt. Z góry widzi wspaniałe morze i niebo w barwach zachodu, a cała natura przypomina mu kościół. W tym momencie pojawia się biedny konfirmant i razem z królewiczem, trzymając się za ręce, słuchają świętego dźwięku niewidzialnego dzwonu.
Galeria
Przypisy
Linki zewnętrzne
„Dzwony” (audiobook) na YouTube
Kategoria:Baśnie Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1845