publikował na jego łamach liczne artykuły. Z kręgu tego środowiska wyłonił się tajny Związek Młodej Polski Ludowej, utworzony 2 września 1906, którego program ideowy opracował Wysłouch.
W grudniu 1906, z jego udziałem, powstało Towarzystwo Kółek Rolniczych im. Stanisława Staszica – inicjatywa o charakterze spółdzielczym i samopomocowym.
Działalność polityczno-społeczna Izydora Wysłoucha spotkała się z dezaprobatą ze strony władz zakonnych. Pod koniec 1906 generał zakonu zakazał mu publikowania i nakazał wyjazd za granicę pod pretekstem kontynuowania studiów teologicznych. Wysłouch udał się do Innsbrucka, gdzie uczęszczał na zajęcia w kolegium jezuickim. Po powrocie do kraju kontynuował działalność publiczną, mimo rosnącego sprzeciwu hierarchii kościelnej.
W wyniku konfliktu z władzami zakonnymi, utracił poparcie Honorata Koźmińskiego. Otrzymał nakaz opuszczenia klasztoru w Nowym Mieście i został zagrożony suspensą. W konsekwencji, 28 sierpnia 1908 sam wystąpił z zakonu i stanu duchownego, a 4 października tego samego roku – także z Kościoła katolickiego.