Powierzchnia czerwonobrązowa, jaśniejsza ku wierzchołkowi, oprószona na całej długości. Miąższ Bardzo cienki, bez wyczuwalnego zapachu. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 7,7–9,3 × 4,9–5,9 μm, Qe = 1,5, w widoku z przodu elipsoidalne, w widoku z boku migdałowate, słabo zdobione. Podstawki 27,9–31,9 × 7,9–8,7 μm, cylindryczno-maczugowate, przeważnie 2-zarodnikowe, niektóre 21-zarodnikowe. Cheilocystydy liczne, butelkowate do wrzecionowatych, z wydłużoną szyjką zwężającą się ku wierzchołkowi. Pleurocystydy podobne do cheilocystyd, nieco bardziej rzadkie i często większe. Kaulocystydy występują w górnej jednej trzeciej trzonu, podobne do cheilocystyd, nieco większe.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska na niektórych wyspach i wszystkich kontynentach poza Afryką i Antarktydą. W Europie jest szeroko rozprzestrzeniony. W Polsce do 2003 r. podano 2 stanowiska, w późniejszych latach podano wiele następnych. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Saprotrof występujący w lasach wśród mchów, zwłaszcza płonników, rzadko wśród torfowców, czasami na drzewach porośniętych mchami.
Przypisy
Kategoria:Galerinaceae Kategoria:Mykobiota Polski