Kazimiera Małachowska (ur. 1868, zm. 23 kwietnia 1930 w WarszawieKurjer Warszawski, R.110, nr 111 (24 kwietnia 1930) - wyd. wieczorne, s. 11.) – polska ziemianka, działaczka społeczna i charytatywna, przewodnicząca Narodowej Organizacji Kobiet na warszawskiej Pradze.
Życiorys Podczas I wojny światowej niosła pomoc materialną i duchową polskim bieżeńcom i jeńcom przebywającym w Rosji, zwłaszcza w guberni permskiej i wiackiejIlustrowany Kuryer Codzienny, R.21, nr 109 (26 kwietnia 1930) + dod., s. 10.. Działała wtedy w ramach Towarzystwa Pomocy Kobiety Polskiej, której to organizacji była delegatką. Pomagała także uciekającym z Rosji jeńcom fabrykując dla nich paszportyKurjer Warszawski, R.118, nr 70 (12 marca 1938) - wyd. wieczorne, s. 15.. Ze swoich podróży składała relacje na łamach prasyKraj, R. 3, nr 28 (2 lutego 1918), s. 8..
W 1919 była członkinią Towarzystwa Pogotowia (Samopomoszcz). Z ramienia tej organizacji udała się do Wilna, skąd została wydalona przez władze Litewsko-Białoruskiej Socjalistycznej Republiki RadGazeta Warszawska, R. 138, nr 99 (10 kwietnia 1919), s. 2.. W 1920 została członkinią Towarzystwa Pomocy dla Ofiar WojnyKurjer Warszawski, R. 100, nr 113 (24 kwietnia 1920) - wyd. wieczorne, s. 6..