Został członkiem Polskiej Partii Robotniczej. 21 stycznia 1945 został prezydentem Płocka z nadania władz radzieckich. Już 23 stycznia został aresztowany przez NKWD pod zarzutem współpracy z Gestapo, przy czym prawdopodobną przyczyną zatrzymania były walki frakcyjne wewnątrz PPR. Osadzono go w obozie w Homlu, staraniem działaczy PPR uwolniono go na jesienią 1945. W styczniu 1946 podjął pracę w Powiatowym Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Płocku kolejno jako referent, komendant ochrony urzędu i intendent. Zmarł z przyczyn naturalnych w kolejnym roku.
Jego postać była przez kilkadziesiąt lat pomijana w poczcie prezydentów miasta. Miał syna Cypriana juniora i córkę Józefę.
Przypisy
Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Funkcjonariusze organów bezpieczeństwa publicznego (1944–1956) Kategoria:Legioniści internowani po kryzysie przysięgowym w Szczypiornie Kategoria:Ludzie urodzeni w Płocku Kategoria:Podoficerowie artylerii Legionów Polskich Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Polscy zesłańcy w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich 1944–1991 Kategoria:Prezydenci