Ostatecznie zidentyfikowano ją w 2019 roku jako szczątki nowego kopalnego gatunku człowieka – Homo luzonensis.
thumb|left|Gliniana urna z jaskini Manunggul (2017) Przeprowadzone w jaskiniach kompleksu Tabon badania dostarczyły wielu danych dotyczących chronologii osadnictwa Homo sapiens na obrzeżach prehistorycznej Sundy oraz wykazały, że człowiek zamieszkiwał teren Filipin już w plejstocenie. Nieprzerwana ciągłość osadnicza na obszarze jaskiń w Lipuun sięga okresu co najmniej od ok. 50 tys. lat temu do ok. 9 tys. lat temu. Na stanowisku odkryto również liczne narzędzia odłupkowe z późnego plejstocenu oraz zespół tzw. wtórnych pochówków (ang. ) w urnach, datowany na późny neolit oraz epokę metali (chalkolit, epokę brązu i epokę żelaza).
W jaskini Manunggul odnaleziono na przykład bogato zdobiony gliniany dzban pogrzebowy o wymiarach 66,5 × 51,5 cm, datowany na lata 890–710 p.n.e. Jego pokrywa przedstawia parę niewielkich postaci na łodzi, z których pierwsza ma ramiona skrzyżowane na piersi, zaś druga trzyma w dłoniach wiosło. Figurki te stanowią wyobrażenie dusz zmarłych, które wiosłują w kierunku życia pozagrobowego.