Zakończenie Pod koniec lipca większość strajków została zakończona przy użyciu sił zbrojnych. Wojsko federalne, w odróżnieniu od lokalnych milicji, wspierało działania władz, co umożliwiło stopniowe przywracanie porządku. Brak centralnego przywództwa oraz spontaniczny charakter protestów przyczyniły się do ich wygasania. Główne organizacje zawodowe kolejarzy – takie jak Brotherhood of Locomotive Firemen czy Order of Railway Conductors – nie zaangażowały się bezpośrednio w strajk.
Skutki
W strajku wzięło udział prawdopodobnie ponad 100 000 osób. Spośród uczestników około 1 000 zostało aresztowanych, a blisko 100 poniosło śmierć. Strajk doprowadził do czasowego sparaliżowania ponad połowy przewozów towarowych koleją w Stanach Zjednoczonych.
Ostatecznie strajkujący nie byli w stanie skutecznie przeciwstawić się zorganizowanej przemocy ze strony władz lokalnych, stanowych i federalnych. Koszty związane z użyciem siły – zarówno finansowe, jak i polityczne – nie umknęły jednak uwadze przywódców politycznych i przedstawicieli korporacji. Robert Harris, przedstawiciel kolei Chicago, Burlington and Quincy Railroad, zauważył: „Obniżenie płac pracownikom może być dla spółki równie kosztowne jak ich podwyżka”.