W tym samym dniu ogłoszono również panel sędziowski.
W klasyfikacji generalnej sezonu zasadniczego triumfowali Argentyńczycy dzięki zwycięstwom we wszystkich trzech finałach, do których awansowali, pokonując w nich Australię, RPA i Francję. Dołożyli do tego jeszcze dwa brązowe medale, a w tychże dwóch turniejach najlepsi byli Fidżyjczycy, w decydujących pojedynkach uporawszy się z Kenią i Hiszpanią. Ci ostatni, będący objawieniem sezonu, tylko raz nie awansowali do półfinałów, co dało im trzecie miejsce klasyfikacji generalnej, tuż poniżej nich uplasowali się Południowoafrykańczycy, którzy pokonawszy Francuzów zwyciężyli w swoich domowych zawodach. Fazę grupową turnieju mistrzowskiego z kompletem zwycięstw zakończyły RPA i Hiszpania, które pokonawszy w półfinałach Nową Zelandię i Argentynę spotkały się następnie w decydującym pojedynku. W nim lepsi okazali się Południowoafrykańczycy, wygrywając tym samym w całym cyklu. Bezpośredni awans do drugiej dywizji WRSS kolejnego sezonu uzyskały USA i Urugwaj, po meczach play-off dołączyły do nich Niemcy i Kenia.