Jeden z chłopców siada w gliniance i lepi z gliny postać Jazona, zdobywcy złotego runa. Zostaje sławnym rzeźbiarzem. Drugi chłopiec biegnie na łąkę pełną kolorowych kwiatów i wyciska z nich sok, który trafia mu do oczu. Zwilża pierścień, a z jego rąk i myśli rodzą się pomysły – zostaje wielkim malarzem. Trzeci chłopiec trzyma pierścień w ustach tak mocno, że wydaje on dźwięk sięgający głębi serca. Z jego uczuć i myśli powstają tony – staje się mistrzem muzyki, uznawanym na całym świecie. Czwarty chłopiec jest dziwny, ma pypeć na języku i inni śmieją się z niego, mówiąc, że potrzebuje pieprzu i masła jak chore kurczaki. Od słońca dostaje dziesięć pocałunków zamiast jednego – jest poetą, którego myśli stają się jak złote motyle.
Wiatr mówi, że to była bardzo długa opowieść. Deszcz narzeka, że była nudna i prosi wiatr, by go odświeżył. Wiatr wieje, a Słońce opowiada dalej. Łabędź Szczęścia leci nad zatoką, gdzie rybacy zarzucają sieci. Najbiedniejszy z nich myśli o ślubie i rzeczywiście się żeni. Łabędź przynosi mu bursztyn, który przyciąga serca i wypełnia dom wonią natury i kościelnego kadzidła. Życie małżonków staje się prawdziwą słoneczną historią.
Przypisy
Linki zewnętrzne
„Opowieści słonecznego blasku” (audiobook) na YouTube
Kategoria:Literatura dziecięca i młodzieżowa Kategoria:Utwory Hansa Christiana Andersena Kategoria:Utwory literackie z 1869