Okręty typu Dardo były ponadto wyposażone w dwa trały typu C z żurawikami do ich obsługi na rufie, demontowane na początku 1942 roku.
Wyposażenie System kierowania ogniem obejmował przede wszystkim dalocelownik SDT na dachu nadbudówki dziobowej, z dwoma stereoskopowymi dalmierzami optycznymi o bazie 3 m i celownikiem APG. Na platformie przed masztem, mieszczącej stanowisko starszego oficera artyleryjskiego, znajdował się inklinometr służący do oceny kąta kursowego celu. Na pokładówce na śródokręciu był trzeci rezerwowy dalmierz 3-metrowy, zdemontowany podczas wzmacniania uzbrojenia przeciwlotniczego w 1941 roku. Okręty miał jeden reflektor o średnicy 90 cm na platformie nad stanowiskiem obserwacyjnym na nadbudówce.
Okręty typu Dardo wyposażone były w radiostacje do łączności telegraficznej, z anteną rozciągniętą między masztem dziobowym i rufowym. W 1942 roku usunięto na „Frecci” maszt rufowy, mocując antenę do wytyków z tyłu komina. Od końca lat 30. okręty wyposażano też w radiostacje krótkiego zasięgu RM.4 do łączności fonią, z antenami na mostku. Część okrętów otrzymała wówczas radionamierniki. Do wykrywania okrętów podwodnych służył początkowo tylko szumonamiernik. W 1942 roku okręt miał zamontowaną niemiecką stację wykrywania promieniowania radarów lotniczych .