Od grudnia 1918 walczył w szeregach 7 pułku ułanów. Dowodził 2 szwadronem. 17 czerwca 1920 został przydzielony do 1 Brygady Jazdy na stanowisko oficera operacyjno-informacyjnego. 27 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Od 20 listopada 1920 do 31 lipca 1921 pełnił obowiązki szefa sztabu 1 Brygady Jazdy (w maju 1921 przemianowanej na VI Brygadę Jazdy). Następnie został odkomenderowany na kurs w Centralnej Szkole Kawalerii w Grudziądzu. Po ukończeniu kursu pozostał w szkole na stanowisku instruktora wyszkolenia wojskowego. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 58. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). W tym czasie przysługiwał mu, obok stopnia wojskowego, tytuł „adiutant sztabowy”.
Z dniem 1 grudnia 1924 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy 3 szwadronu kawalerii KOP. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 9. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. 15 października 1926 został przesunięty na stanowisko komendanta Szkoły Podoficerów Zawodowych Kawalerii KOP w Niewirkowie.