Na stanowisku zastępcy dowódcy 10 BK wziął udział w kampanii wrześniowej. W listopadzie 1940, po ewakuacji do Wielkiej Brytanii, objął dowództwo 1 dywizjonu pociągów pancernych. 29 października 1941 został mianowany inspektorem pociągów pancernych przy 1 generale do zleceń Naczelnego Wodza. Od sierpnia 1943 do marca 1946 pełnił służbę na stanowisku komendanta Centrum Wyszkolenia Pancernego i Technicznego.
Zmarł 9 kwietnia 1963 w Londynie. Był żonaty, dzieci nie miał.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5405 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 2 sierpnia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej” Krzyż Walecznych czterokrotnie Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka za Rany i Kontuzje z dwiema gwiazdkami Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych łotewski Medal Pamiątkowy 1918-1928 – 6 sierpnia 1929
Uwagi
Przypisy
Bibliografia