Trembowlą, Strusowem, Mikulińcami, Skałatem, Grzymałowem, Toustem i Tarnorudą), który z kolei przekształcono w cyrkuł brzeżański (siedzibę tego cyrkułu przeniesiono ze Złoczowa do Brzeżan, równocześnie przyłączając jego północne obszary z m.in. Złoczowem, Buskiem i Glinianami do cyrkułu brodzkiego)Pilleriana Edicta, 1783.
Cyrkuł objął rozległe, równinne obszary w dorzeczu Seretu i Zbrucza, leżące na wysokościach 300-360 m n.p.m. Ewaryst Andrzej, hrabia Kuropatnicki w wydanej po raz pierwszy w 1786 r. „Geografii (...) Galicyi i Lodomeryi” podawał, iż obfituje ten cyrkuł w pasieki mnogie, miody, woski, najurodzajniejsze grunta, w stawy wielkie i rybne, saletry, kamień do muru i na wapno, konopie, lny; płócien lnianych tu nie umieją robić jednak dobrych; lasów tu skąpo.