Cyrkuł doliński () – jednostka administracyjna Cesarstwa Austrii w Królestwie Galicji i Lodomerii w latach 1783–1793 na ziemiach polskich zagarniętych przez Austrię podczas I rozbioru w ramach reformy administracyjnej w Galicji.
Historia
Cyrkuł doliński z siedzibą w Dolinie na mocy patentu z 25 listopada 1783, który był korektą wprowadzonej rok wcześniej reformy administracyjnej w Galicji, zwiększającej liczby cyrkułów z sześciu do osiemnastuGubernjalne Normalia, 1780, nr. 5476. Patent zaznaczał, że praktyka urzędowania i wygodniejsze położenie skłoniły rząd do zmian niektórych siedzib urzędów cyrkularnych, a co za tym idzie – granic cyrkułówBarwiński, Eugeniusz (1935). Pierwsze podziały administracyjne Galicji. Ziemia Czerwieńska 1935, z. 1, s. 57-65. Cyrkuł doliński utworzono z zachodniej części cyrkułu mariampolskiego (z m.in. Bolechowem, Rudą, Sokołowem, Wojniłowem, Żurawnem i Żydaczowem), po przeniesieniu siedziby tego cyrkułu z Mariampola do Doliny. Równocześnie do nowego cyrkułu dolińskiego przyłączono zachodnią część cyrkułu stanisławowskiego (z m.in. Doliną, Kałuszem i Rożniatowem), wschodnią część cyrkułu samborskiego (z m.in.