Większość pasażerów tego wagonu uniknęła uszkodzeń ciała, z wyjątkiem, komendanta Osobistego Konwoju Jego Imperatorskiej Wysokości, fligeladiutanta , który m.in. miał zmiażdżony palec.
Lewe ramię cesarzowej zostało kontuzjowane, a plecy sześcioletniej wielkiej księżnej Olgi, która została wyrzucona przez okno na stromy nasyp, zostały posiniaczone. Sam cesarz również doznał stłuczenia pleców. Obrażenie cara przyczyniły się do choroby nerek i przedwczesnego zgonu.
Likwidacja skutków Wieść o katastrofie pociągu cesarskiego szybko się rozeszła, a pomoc nadeszła ze wszystkich stron. Aleksander III osobiście nakazał wydobycie rannych spod wraków rozbitych wagonów. Cesarzowa i personel medyczny obchodzili rannych, udzielając im pomocy i starając się wszelkimi sposobami ulżyć cierpieniom rannych, mimo że jej ręka powyżej łokcia była uszkodzona i pozostała jedynie w sukni. Na ramiona carycy narzucono oficerski płaszcz, w którym udzielała pomocy.
W katastrofie rannych zostało łącznie 37 (wg innych danych 68 osób), z czego 21 zmarło.