Historia 14 lipca 1836 roku, tuż po premierze Rewizora i po wyjeździe Gogola z Rosji, w Petersburgu odbyła się premiera anonimowej komedii Prawdziwy rewizor, wystawionej w Teatrze Michajłowskim. Sztuka ta, oparta na motywach Rewizora Gogola i określana jako jego kontynuacja, została natychmiast wydana drukiem. Autorstwo przypisywano księciu Cycyanowowi. Zezwolenie cenzury podpisał Aleksandr Nikitienko. Wkrótce pojawiła się opinia, że Prawdziwy rewizor powstał z inicjatywy rządu jako kontrakcja wobec oryginału Gogola, a za przedsięwzięciem miał stać sam Mikołaj I. Źródłem tej hipotezy stał się list ministra dworu Piotra Wołkońskiego z 2 czerwca 1836 roku, w którym informował, że cesarz polecił przekazać sztukę do cenzury. Komentatorzy dokumentu sugerowali, że utwór został zamówiony z inspiracji dworu i sugerowali udział pisarzy związanych z policją polityczną. Zwrócenie się z tekstem do cesarza wynikało najpewniej nie z próby uzyskania wsparcia, tylko z formalnej potrzeby zachowania etykiety – skoro Rewizor Gogola trafił na scenę za wiedzą cesarza, podobnego potraktowania oczekiwano wobec jego kontynuacji.