Dymmel zauważa, że ilustracje Denysa przypominają graficzne znaki, które mogłyby funkcjonować jako vlepki w przestrzeni miejskiej, odwołując się do estetyki blokowisk i subkultury młodzieżowej.
Gamrot podkreślał, że ilustracje nie miały służyć jako dosłowna ilustracja wierszy, lecz jako ich autonomiczne interpretacje – czasem prowadzące czytelnika, czasem go zaskakujące.
Tematyka i przesłanie Wiersze tworzą opowieść o dorastaniu w Polsce lat 90., traumach dzieciństwa i doświadczeniach pokolenia transformacji. Powracają motywy cielesności, gnicia, gniewu i pustki – tytułowa „żółć” pełni funkcję metafory emocjonalnego oczyszczenia.
Tom odczytywany jest także jako głos pokolenia zmagającego się z pandemią, kryzysem ekologicznym i utratą wspólnotowości. Jakub Hinc wskazuje, że utwór „Żer” opisuje pandemiczny paraliż i lęk związany z pandemią COVID-19. Dymmel natomiast postrzega tom jako zapis indywidualnej i zbiorowej apokalipsy roku 2020.
Dostrzegalne są również elementy autobiograficzne – wątki napięć rodzinnych i rozliczenia z przeszłością, co Hinc interpretuje jako osobistą konfrontację autora z dzieciństwem.