Rezydencję biskupa Rożniawy wzniesiono w latach 1776-1778 poprzez połączenie i przebudowę dawniejszego klasztoru jezuitów i sąsiedniego domu mieszczańskiego. Obiekt otrzymał wówczas jednolitą klasycystyczną fasadę według projektu miejscowego budowniczego J. Mayera. W drugiej tercji XIX w. pałac rozbudowano wzdłuż ulicy Čučmianskiej, dodając w 1890 r. późnoempirowy ryzalit wejściowy, którego autorem był budowniczy Baffi. Pod koniec XX w. teren zamknięto od strony zachodniej i północnej nowymi zabudowaniami, zaprojektowanymi przez inż. arch. Rusnáka, tworząc w jego centrum obszerny dziedziniec.
Architektura Obecnie rezydencja jest zespołem murowanych, piętrowych budynków w stylu barokowo-klasycystycznym. We frontowej, 13-osiowej elewacji (od strony rynku) wyróżniają się trzy pseudoryzality: trójosiowy środkowy i dwa dwuosiowe po bokach. W środkowym pseudoryzalicie na parterze niesymetrycznie usytuowana brama wejściowa, a na piętrze balkon z ozdobną kutą balustradą z herbem.