Jednak te teoretyczne założenia okazały się w praktyce katastrofalne, ponieważ oddziały niemieckie, po opanowaniu luk między fortami, mogły łatwo zaatakować je od tyłu. Luki między fortami miały być utrzymywane jedynie przez oddziały piechoty. Belgowie nie chcieli dawać Niemcom powodu do oskarżania Belgii o przygotowywanie się do wojny i dopiero pierwszego jej dnia – 2 sierpnia – rozpoczęli prace nad kopaniem okopów między fortami. W efekcie żołnierze belgijscy bronili się w naprędce wykonanych, płytkich okopach osłoniętych jedynie drutem kolczastym. Prace nad wyburzaniem domów i wycinką drzew dla oczyszczenia pola ostrzału również rozpoczęto dopiero 2 sierpnia.
Główne wady konstrukcyjne twierdzy to: brak jednolitej linii umocnień, który dawał wrogowi możliwość wdarcia się do miasta i zajścia wszystkich fortów od tyłu. brak wcześniejszego przygotowania obrony luk między fortami, co doprowadziło do ich szybkiego przełamania.