Francuzi nie wiedzieli, że drogi, z których będą musiały korzystać ich rezerwy, zostały zniszczone przez ostrzał artyleryjski i nie nie naprawili ich. Większość dywizji rezerwowych musiała więc maszerować przez cały dzień i noc zatłoczonymi, polnymi drogami.
26–28 września Kiedy bitwa została wznowiona następnego dnia, Niemcy odzyskali i umocnili swoje pozycje obronne. Większość drutu kolczastego, w niektórych miejscach o głębokości 9 m, pozostała nienaruszona, a Brytyjczycy wykorzystali całe swoje zapasy gazu chlorowego. Brytyjskie próby kontynuowania natarcia z rezerwami zostały odparte. Brytyjskie przygotowanie artyleryjskie, trwające około dwadzieścia minut, sprowadzało się do chaotycznego, rozproszonego na dużym obszarze ostrzału i najwyraźniej nie spowodowało żadnych ofiar po stronie przeciwnika. Niemieccy strzelcy karabinów maszynowych zgłaszali, że „czuli mdłości” na widok tak wielu ciał i w końcu zaprzestali prowadzenia ognia, aby Brytyjczycy mogli wycofać się ze swoimi rannymi. 28 września French powiedział Fochowi, że lukę można „wyprzedzić” tuż na północ od Wzgórza 70, chociaż Foch uważał, że będzie to trudne do skoordynowania, a Haig odpowiedział mu, że 1 Armia nie jest w stanie prowadzić dalszych ataków.