W 1915 zostaje ewakuowany do Rosji, gdzie pełni funkcję kapłana uchodźców. W Bobrujsku pełni funkcję kapelana I Korpusu Polskiego w Rosji. W 1918 wrócił do Wilna. Po zajęciu miasta przez bolszewików zostaje zadenuncjowany za udział w Wojsku Polskim, jednak udaje mu się uniknąć uwięzienia. W 1919 jako prezes Towarzystwa Szkolnego organizuje w Wilnie gimnazjum polskie. Pełni funkcję prezesa komisji, która wyjaśnić miała sprawę języka używanego podczas kazań w kościele w RaduniuSłowo, R. 2 nr 131 (19 czerwca 1923), s. 2.. Był prefektem i rektorem kościoła popijarskiego w Lidzie. W 1921 był prezesem koła Związku Ludowo-Narodowego w Lidzie. W 1922 został wybrany posłem na Sejm Litwy Środkowej z listy Polskiego Centralnego Komitetu Wyborczego w okręgu nr X (Lida)Dziennik Urzędowy Tymczasowej Komisji Rządzącej. Litwa Środkowa, R. 3, nr 6 (17 lutego 1922) = nr 56, s. 68.. W Sejmie był członkiem klubu Zespołu Stronnictw i Ugrupowań Narodowych.
Później sprawował posługę proboszcza w parafii w Dziśnie (gdzie odrestaurował kościół) i w Hermanowiczach.
Zmarł 5 maja 1936 w Hermanowiczach. 7 maja został pochowany na cmentarzu parafialnym w tejże miejscowości.
Upamiętnienie W kościele w Krynkach została odsłonięta tablica upamiętniająca ks.