10 czerwca 1923 roku po długim remoncie do służby w Dywizjonie Torpedowców wszedł ORP „Ślązak”. Szósty Polski torpedowiec, ORP „Podhalanin”został włączony do Dywizjonu dopiero 16 września 1924 roku, bowiem jego remont moment rozpoczął się dopiero w 1922 roku. W kolejnych latach jednostki Dywizjonu Torpedowców regularnie wychodziły w morze na szkolenie i wizytowały w zagranicznych portach, takich jak Lipawa i Tallinn. 20 lipca 1925 roku, doszło do tragedii z udziałem okrętu Dywizjonu. Po zakończeniu remontu w stoczni gdańskiej, na ORP „Kaszub” eksplodował kocioł i rozerwał okręt na pół. Torpedowiec skreślono z listy okrętów Floty i Dywizjonu Torpedowców 22 października 1925 roku.
Aż do wejścia do służby kontrtorpedowców OORP „Wicher” i „Burza” na początku lat 30 XX wieku, torpedowce były główną siłą bojową Marynarki Wojennej. Dywizjon rozwiązano pierwszego kwietnia 1930 roku, a 5 torpedowców rozdzielono do innych zespołów floty. Organizacja Organizacja Dywizjonu Torpedowców 1 stycznia 1922 roku Dowódca: kmdr. por. Konstanty Jacynicz
Okręty: ORP „Kaszub” (dowódca: kmdr. ppor. Bohdan Brodowski) ORP „Krakowiak” (dowódca: kmdr. ppor. Antoni Wąsowicz) ORP „Kujawiak” (dowódca: kmdr. ppor. Michał Przysiecki) Organizacja Dywizjonu Torpedowców 1 stycznia 1925 roku Dowódca: kmdr.