Redouté zlecił wielu artystom, którzy pracowali na podstawie jego akwarel, drukowanie ich metodą à la poupée, a następnie ręczne kolorowanie szczegółów, gdy było to konieczneGrove; „Redoute, Les Roses, Antique Prints, Paris, 1817–24", George Glazer Gallery..
Wraz z rozwojem innych, tańszych metod druku kolorowego w połowie XIX wieku, à la poupée zaczęła zanikać. Jednak pod koniec stulecia zestaw dziesięciu grafik autorstwa Mary Cassatt stał się wczesnym przykładem zastosowania tej techniki indywidualnie przez znanego artystę, a nie przez pracownika drukarni, który wzorował się na namalowanym modelu. Stosowała ona technikę suchej igły, akwaforty i akwatinty, a kolory nakładała metodą à la poupée. Odbitki były inspirowane japońskimi drzeworytami, zwłaszcza tymi autorstwa Utamaro Kitagawy, które powstawały przy użyciu skomplikowanych, wielokrotnych blokówIves, 45–54.. Technikę tę stosował również Peter Ilsted, głównie przy drukowaniu mezzotintThe National Museum of Western Art, The Dining Room at Liselund, 1917.. Z kolei francuski grafik Manuel Robbe używał go w technice akwatinty„Manuel Robbe”, Galerie Maximillian.. Różni późniejsi artyści niekiedy stosowali tę technikę.
Przypisy