Albrecht Aschoff (ur. 11 kwietnia 1899 w Berlinie, zm. 11 sierpnia 1972 w Bad Neuenahr-Ahrweiler) – niemiecki polityk i prawnik, pułkownik Wehrmachtu, parlamentarzysta krajowy i europejski.
Życiorys Ukończył gimnazjum w Berlinie, od 1916 do 1918 walczył na froncie I wojny światowej w ramach 81 Pułku Artylerii Polowej (osiągając rangę lejtnanta). Pomiędzy 1920 a 1923 studiował prawo na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Bonn, Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie oraz Uniwersytecie w Rostocku, w 1927 obronił doktorat poświęcony kartelom. Zdał państwowe egzaminy prawnicze pierwszego i drugiego stopnia, od 1927 do 1932 praktykował w zawodzie adwokata w Berlinie.
W 1934 wstąpił do Reichswehry (przekształconej w Wehrmacht), zostając kapitana w 3 Pułku Artylerii. Doszedł do rangi pułkownika, walczył w II wojnie światowej. Podczas działań wojennych był m.in. członkiem sztabu, oficerem łącznikowym z Armią Włoską pod Stalingradem, szefem sztabu ekonomicznego Grupy Armii Afryka (1942–1943), członkiem dowództwa 94 Dywizji Artylerii, 8 Dywzji Pancernej oraz od 1945 16 Dywizji Pancernej. Pod koniec wojny znalazł się w sowieckiej niewoli, w której pozostał aż do 1955.