Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w 40 pp. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 885. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W październiku tego roku został przeniesiony do 50 pułku piechoty w Kowlu na stanowisko dowódcy kompanii. 25 marca 1924 został przydzielony do Dowództwa 27 Dywizji Piechoty w Kowlu na stanowisko oficera sztabu dowódcy piechoty dywizyjnej. Później został przesunięty na stanowisko I oficera sztabu. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 90. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W październiku tego roku został przydzielony z 27 DP do 50 pp na stanowisko oficera Przysposobienia Wojskowego. W kwietniu 1928 został przesunięty na stanowisko oficera sztabowego pułku. W lipcu 1929 został przeniesiony do 29 pułku piechoty w Kaliszu na stanowisko dowódcy II batalionu, detaszowanego w Szczypiornie. W kwietniu 1934 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Zawiercie „dla odbycia praktyki poborowej”. W październiku tego roku został zatwierdzony na stanowisku komendanta PKU Zawiercie.