U grzybów rosnących w mchach, często trzon jest bardzo długi. Cechy mikroskopowe Bazydiospory 8,5–10,5 × 5–6, Q = 1,5–1,9 μm, migdałowate, czasami wąskoelipsoidalne, z wyraźnym wyrostkiem wnęki i wąską, niewyraźną porą rostkową, lekko brodawkowate do brodawkowatych (brodawki wąskie, drobne do dość widocznych, bez łączników), w wodzie i KOH żółtawe, w odczynniku Melzera jasnoochrowe. Podstawki 22–33 × 97–11 μm, głównie 4-zarodnikowe, często ze sprzążkami. Cheilocystydy gęsto upakowane na krawędzi blaszek, rurkowate, rzadko lub często rozgałęzione, 24–35 × 5–9 μm, szyjka 2–3 μm, główka 4–6 μm, rzadko bez główki Kaulocystydy w gęstych skupiskach, przeważnie podobnego kształtu jak cheilocystydy, rzadko bez główki, często rozgałęzione, często wyrastające bezpośrednio ze strzępek, 42–62 × 11–13 μm, szyjka 2,5–4 μm, główka 7–8 μm.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska w Europie, Ameryce Północnej, Azji i Australii. W Polsce do 2003 r. podano 3 stanowiska, w późniejszych latach podano następne.
Saprotrof występujący w bagiennych lasach świerkowych i na torfowiskach. Grzyb mszakolubny rozwijający się na martwych częściach mchów rosnących na ziemi lub na pniach drzew.
Przypisy
Kategoria:Galerinaceae Kategoria:Mykobiota Polski