Po I wojnie światowej 19 marca 1920 roku okręt został sprzedany Belgii, stając się największym okrętem jej marynarki wojennej. Został wcielony do służby w czerwcu 1920 roku z zachowaniem dotychczasowej nazwy. W marcu 1927 roku jednak marynarka wojenna Belgii została rozwiązana, a „Zinnia” została rozbrojona i zachowana jako cywilny statek ochrony rybołówstwa. Uzbrojenie zostało ograniczone do jednego karabinu maszynowego kalibru 7,7 mm.
Podczas II wojny światowej, dawny okręt został 18 maja 1940 roku zdobyty w Antwerpii przez Niemcy. Został następnie wcielony do służby w Kriegsmarine jako eskortowiec pod nazwą „Barbara”, po remoncie i przebudowie w stoczni Cockerill w Antwerpii. Podczas przebudowy zabudowano gładki pokład i burty w części dziobowej, likwidując charakterystyczną „studnię” przed nadbudówką, dwa kominy zastąpiono przez jeden komin z kołpakiem oraz przebudowano nadbudówkę. Zainstalowano uzbrojenie w postaci trzech dział kalibru 105 mm SK C/32 o długości lufy 42 kalibry (L/42), ośmiu działek przeciwlotniczych kalibru 37 mm SK C/30 (cztery podwójne podstawy) i 12 działek przeciwlotniczych kalibru 20 mm C/38 (trzy poczwórne).