mniej podatne na ataki mury wybudowano z betonu o grubości 1,5 metra, umieszczone wewnątrz fosy o szerokości 8 metrów. Wejście obejmowało długą rampę z tyłu, od strony Namur, chronioną tamburem z otworami strzelniczymi prostopadłymi do wejścia, mostem zwodzonym chowanym bocznie nad 3,5-metrowym dołem, wyposażonym w granatniki, kratę i działo kal. 57 mm strzelające wzdłuż osi bramy. Forty w Liège i Namur posiadały 171 ciężkich dział, przy czym każdy wyposażony był w 5–8 dział Krupp kalibru 120 mm, 150 mm i 210 mm, które stanowiły najnowocześniejsze uzbrojenie dostępne w 1888 roku. Działa to zamontowano w chowanych, pancernych wieżach stalowych, wyprodukowanych we Francji, Belgii i Niemczech. W trójkątnych fortach zbudowano trzy mniejsze, chowane wieże, a w fortach czworobocznych cztery. Wieże uzbrojono w działa 57 mm do obrony na krótkim dystansie, a w kazamatach zamontowano 6–9 kolejnych dział 57 mm do obrony fos.