Kościół św. Marcina (nid. Sint-Maartenskerk), zwany również katedrą św. Marcina (nid. Sint-Maartenskathedraal) – rzymskokatolicka świątynia znajdująca się w belgijskim mieście Ieper, w latach 1559–1801 główna świątynia diecezji Ieper.
Historia Wedle tradycji na miejscu dzisiejszej świątyni znajdowała się niegdyś kaplica pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny i św. Andrzeja, której w 1012 nadano nowego patrona – św. Marcina. W 1088 rozpoczęto budowę nowego, tymczasowego kościoła, a w 1102 utworzono przy nim kapitułę. Kanonicy, podlegający biskupom Thérouanne, żyli według reguły św. Augustyna. Dzięki licznym darowiznom na początku XIII wieku kanonicy mogli rozpocząć budowę nowej świątyni. Prace budowlane zaczęto w 1221 roku. W 1241, gdy stara świątynia została zniszczona podczas pożaru miasta, nowy gmach uniknął zniszczenia. Około 1251 ukończono prezbiterium, a w 1254 rozpoczęto budowę transeptu. W 1280 biskup Henricus konsekrował wciąż nieukończoną świątynię. Ramię północne transeptu wzniesiono w XIII wieku, a w XIV wieku powstał korpus nawowy i ramię południowe. W 1377 wybudowano wieżę, która zawaliła się w 1433 roku. Świątynię odbudowano w latach 1434–1470, nadając jej cechy gotyku brabanckiego. W XV wieku wzniesiono również budynek prepozytury na północ od świątyni. Wieżę zwieńczono wówczas niewysoką iglicą.