mały|Pierwsza strona statutu nowokorczyńskiego w drukowanym zbiorze polskich statutów średniowiecznych (Syntagmata) Statut nowokorczyński – polski statut średniowieczny wydany na sejmie prowincjonalnym Małopolski w Nowym Mieście Korczynie w 1465.
Pełna nazwa statutu w pierwszym drukowanym zbiorze polskich statutów brzmi: "[A]rticuli in conventione Nove Civitatis Corczin facti et confirmati per Serenissimum principem Kazimirum secundum et barones eius" (Artykuły na sejmie w Nowym Mieście Korczynie uczynione i zatwierdzone przez Najjaśniejszego władcę Kazimierza drugiego i jego baronów).
Tekst statutu w języku łacińskim znany jest jedynie z oficjalnego wydania w Syntagmatach (Statuta Regni Poloniae) z 1478, gdzie nie opatrzono go żadną datą. Została ona poznana dopiero dzięki Joachimowi Lelewowi, który opublikował mandat królewski z 31 maja 1465 polecający staroście chełmskiemu Pawłowi Jasieńskiemu ogłoszenie statutuJ. Lelewel, Księgi ustaw polskich i mazowieckich, Wilno 1824, s. 157-158..