Bitwa nad Yser – bitwa stoczona na froncie zachodnim I wojny światowej w październiku 1914 roku między miastami Nieuwpoort i Diksmuide, na 35-kilometrowym odcinku rzeki Yser i kanału w Belgii. Linię frontu obsadzały liczne siły belgijskie, które powstrzymały niemieckie natarcie w kosztownej bitwie obronnej.

Obronne zwycięstwo nad Yser pozwoliło Belgom zachować niewielki skrawek swojego terytorium, w czasie gdy Niemcy kontrolowali 95% obszaru Belgii, co uczyniło króla Alberta belgijskim bohaterem narodowym i podtrzymało morale oraz wolę walki Belgów do zakończenia wojny i wyzwolenia Belgii w 1918 roku.

Tło Niemiecka inwazja na Belgię 2 sierpnia 1914 roku rząd belgijski odmówił przejścia przez swoje terytorium wojskom niemieckim atakującym Francję, a w nocy z 3 na 4 sierpnia belgijski Sztab Generalny nakazał 3 Dywizji udać się do Liège, aby powstrzymać niemieckie natarcie. Armia niemiecka dokonała inwazji na Belgię rankiem 4 sierpnia. Osłaniana przez 3 Dywizję, garnizon twierdzy Liège, oddziały osłonowe Dywizji Kawalerii oraz oddziały z Liège i Namur, belgijska armia polowa zbliżyła się do rzeki Gete. Do 4 sierpnia 1 Dywizja zebrała się w Tienen, 5 Dywizja w Perwez, 2 Dywizja w Leuven, a 6 Dywizja w Wavre, osłaniając centralną i zachodnią Belgię oraz linie komunikacyjne w kierunku Antwerpii.