W 1991 w wieży starego kościoła ulokowano ekspozycję muzealną.

5 listopada 1946 wieżę starego kościoła wpisano na listę zabytków, a 30 grudnia 1960 umieszczono na niej również neogotycką świątynię.

Architektura i wyposażenie Świątynia neogotycka, trójnawowa, o układzie bazylikowym, z transeptem i dwuwieżową fasadą, wzniesiona z wapienia i piaskowca. Ostrołukowe okna zdobią maswerki. Portale drzwiowe w fasadzie wieńczą łuki Tudorów, portal główny zdobi dodatkowo figura Matki Bożej z Dzieciątkiem. Wnętrze kościoła jest otynkowane i imituje naturalny kamień. Kapitele kolumn dekoruje motyw liści kapusty. Wieże mają wysokość 72 m.

Ołtarz główny z tabernakulum wykonano w 1913 roku, a ołtarz liturgiczny pochodzi z początku XVIII wieku. Organy wykonał w 1907 roku , wyremontowano je po zniszczeniach wojennych w 1954 roku i rozbudowano z 40 do 45 głosów. Kolejna renowacja miała miejsce w roku 1997, odtąd posiadają 43 głosy. Pod emporą organową znajduje się tablica upamiętniająca Léandre’a Vilaina, organistę kościoła w latach 1890–1940.