W latach 1897–98 wykładał w Kazaniu, a od 1899 był profesorem Uniwersytetu Warszawskiego. Jego wykłady i podręcznik krystalografii wywarły znaczący wpływ na rozwój tej dziedziny nauki w Polsce. Jego uczniami byli między innymi Zygmunt Weyberg i Tadeusz Wojno. W czasie strajków szkolnych 1905 roku Wulf publicznie poparł postulat spolszczenia uczelni i wraz z kilkoma innymi Rosjanami podał się do dymisji z zajmowanego stanowiska. Od 1908 był profesorem w Moskwie. W 1921 wybrano go członkiem korespondentem Akademii Nauk ZSRR.
Pochowany w grobie rodzinnym w Tarusie. thumb|230px|Grobowiec rodzinny Osiągnięcia naukowe
Znaczenie w historii nauki mały|Ukraińska kartka pocztowa, upamiętniająca 150. rocznicę urodzin WulfaZnany jest między innymi z zaprojektowania , której używa się przy konstruowaniu rzutu stereograficznego: jest to graficzna metoda analizy krystalograficznej. Wymyślił też linijkę stereograficzną (ang. Wulff ruler), inne ułatwienie metody graficznej. Zajmował się także analizą błędów w pomiarach goniometrycznych.
Niezależnie od William Henry'ego Bragga i Williama Lawrence'a Bragga Wulf wyprowadził prawo, zwane prawem Bragga lub prawem Wulffa–Braggów. Praca Braggów została opublikowana miesiąc przed pracą Wulffa..