Po wykluciu larwa wdrąża się do rdzenia i wyrabia tunel do szyi korzeniowej, a później żeruje w korzeniu rośliny. Po przezimowaniu żeruje dalej, niekiedy przechodząc do sąsiedniej łodygi. Następnie dochodzi do przepoczwarzenia w specjalnie wyżłobionej komorze poczwarkowej. Cykl larwalny trwa od roku do dwóch lat. Postacie dorosłe żywią się liśćmi i pędami wilczomleczyOberea erythrocephala – Dłużynka wilczomleczowa [online], Insektarium, 12 stycznia 2015 [dostęp 2025-07-22].
Występowanie Gatunek pierwotnie palearktyczny. Zamieszkuje południową, środkową i wschodnią część Europy, Kaukaz, Azję Mniejszą oraz Ural Południowy. Pojedyncze obserwacje także z północy AfrykiOberea erythrocephala (Schrank, 1776) [online], GBIF.org [dostęp 2025-07-22].
Dłużynka wilczomleczowa została zawleczona do Ameryki Północnej w latach 80 XX wieku, w celu walki z plagą inwazyjnego tam wilczomleczu lancetowatego.
W Polsce uznawana za gatunek nieliczny, obserwowany rzadko.
Przypisy
Kategoria:Zgrzypikowe Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Azji Kategoria:Chrząszcze Afryki Kategoria:Chrząszcze Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1776 roku