Zwierzę ubarwione jest na czarno bądź niekiedy ciemnobrązowo czy ciemnoczerwono. Zwracają uwagę charakterystyczne białe znaczenia na twarzy, okalające pysk i oczy. Ich wygląd jest bardzo zmienny. Niekiedy przypominają pełne okulary, niekiedy częściowe, co owocowało używaną niekiedy angielską nazwą spectacled bear i polską nazwą gatunkową. Niemniej zdarzają się osobniki, które w ogóle białych znaczeń nie posiadają. Z drugiej strony inne mają większą część twarzy płową czy białą. Niekiedy pojawia się jasna żółć. Oczy patrzą do przodu. Krótki pysk również cechuje się zmiennym ubarwieniem. Białe znaczenia zdobią także brodę, szyję i klatkę piersiową zwierzęcia. Nie ma wibryssów. Uszy autorzy opisują jako krótkie i okrągłe. Występują długie wargi. Zęby są 42, w każdej szczęce i połówce żuchwy po 3 siekacze, 1 kieł, 4 przedtrzonowce. Szczęka liczy 2 zęby trzonowe, połówka żuchwy 3. Kły są dość małe. Siła ugryzienia jest umiarkowana. Przedtrzonowce są zredukowane, ostatnie z nich są stępione. Widać adaptacje do miażdżenia i żywienia się twardym, włóknistym pokarmem roślinnym. Czaszka jest masywna, głęboka, wypukła i krótka, najkrótsza wśród współczesnych niedźwiedzi, co było cechą Tremarctinae. Łączy się to z redukcją fossa premasseterica i powierzchownego żwacza, jak też dolnego grzebienia żwaczowego.