Narodowa Konferencja Demilitaryzacyjna 1 stycznia 1929 roku w Nankinie rozpoczęła się Narodowa Konferencja Demilitaryzacyjna. Wiodące postacie ówczesnej armii chińskiej, w tym Czang Kaj-szek, Yan, Li i Feng, zebrały się, aby omówić kwestię demobilizacji. Czang Kaj-szek został mianowany przewodniczącym i choć pierwsza konferencja odniosła pewne sukcesy, ostatecznie zakończyła się porażką. Druga konferencja odbyła się w sierpniu. Jej postanowienia podzieliły Chiny na sześć regionów wojskowych, mniej więcej odpowiadających regionom głównych wodzów (i jeden dla mniejszych wodzów). Nowa armia narodowa miała składać się z 65 dywizji po 11 000 ludzi każda, czyli w sumie 715 000 żołnierzy (nie licząc personelu służącego powyżej szczebla dywizji); stanowiło to znaczną redukcję w porównaniu z 1 502 000 żołnierzy służących ówcześnie w Chinach. Yan i Feng oskarżyli Czanga o próbę scentralizowania władzy wojskowej pod jego kontrolą, a tym samym odsunięcia ich od zajmowanych stanowisk.