Hunan był kontrolowany przez klikę Guangxi (obok innych należących do niej ziem); stanowiło to zagrożenie dla Czanga, który mianował swojego protegowanego na stanowisko w Hunanie. To rozgniewało klikę Guangxi, która odsunęła gubernatora mianowanego przez Czanga od władzy. Czang nie tolerował tego rodzaju działań i rozpoczął przygotowania do wojny, podczas gdy Feng został przekupiony ofertami dużych terenów w Szantungu w zamian za zachowanie neutralności. Inni północnochińscy przywódcy również zostali przekupieni w zamian za bezczynność, aby Czang mógł skupić się wyłącznie na armiach w Wuhanie.
Po konferencji demilitaryzacyjnej Li Zongren, Bai Chongxi i Huang Shaohong z kliki Guangxi zerwali stosunki z Czangiem w marcu 1929 roku, co w praktyce zapoczątkowało konfrontację między tymi dowódcami a rządem w Nankinie. W maju Feng Yuxiang z Armii Północno-Zachodniej również starł się z Czangiem. W listopadzie Li Zongren wydał deklarację o utworzeniu koalicji antyczangowskiej wraz z Wang Jingweiem. W grudniu Tang Shengzhi i Zhang Fakui ogłosili swoje poparcie dla koalicji antyczangowskiej. Rząd w Nankinie zareagował, wydalając Wang Jingweia z partii za jego udział w spisku. Koalicja utworzyła alternatywny rząd Kuomintangu w Pekinie, aby zademonstrować swój sprzeciw wobec rządu w Nankinie.