Gdy ich siły się zbliżyły, mandżurski watażka Zhang Zuolin został zamordowany przez japońską Armię Kwantuńską, a jego syn Zhang Xueliang wkrótce ogłosił wierność rządowi w Nankinie.

Kampania zakończyła się w grudniu 1928 roku, kiedy północno-wschodnie Chiny oficjalnie zaakceptowały rządy nacjonalistów, skutecznie jednocząc Chiny pod rządami nacjonalistów i zapoczątkowując Dekadę Nankińską.

Pomimo nominalnego sukcesu, prawdziwa centralizacja pozostawała w dużej mierze fikcją. Wielu byłych watażków zachowało regionalną władzę i autonomię, siejąc ziarno pod przyszłe konflikty wewnętrzne.

Dekada Nankińska Po zakończeniu ekspedycji północnej nadmiernie rozrośnięta Narodowa Armia Rewolucyjna wymagała redukcji liczebności przez masową demobilizację. Czang Kaj-szek wypowiedział wtedy słynne słowa: żołnierze są jak woda – zdolni zarówno do uniesienia państwa, jak i jego zatopienia. Oficjalne dane w tamtym czasie podawały liczbę 1 502 000 żołnierzy pod bronią, choć tylko 224 000 z nich znajdowało się pod bezpośrednią kontrolą Czang Kaj-szeka. Czang Kaj-szek przyznał później, że kontrolował ponad 500 000 żołnierzy, podczas gdy Feng Yuxiang, którego oficjalna liczba żołnierzy wynosiła 269 000, prawdopodobnie dowodził siłami ok. 600 000 ludzi.