W centrum zainteresowania tego nurtu znajdują się zjawiska wyparte lub tłumione: nierówności rasowe, patriarchat, religijny fanatyzm, napięcia klasowe i seksualne tabu, często przybierające formę groteski, obecności duchów, przemocy oraz psychicznego niepokoju. Charakterystyczne elementy Southern Gothic to atmosfera lęku i rozkładu, upiorne miejsca (ruiny, domy plantacyjne), bohaterowie z zaburzeniami psychicznymi i fizycznymi, obsesje seksualne oraz społeczna alienacja. Region amerykańskiego Południa, postrzegany jako miejsce „narodowych represji” (Allison Graham), stanowi naturalne tło dla narracji gotyckich.
Najważniejsi twórcy Za najważniejszego przedstawiciela Southern Gothic uznawany jest William Faulkner. Jego fikcyjne hrabstwo Yoknapatawpha to przestrzeń, w której przeszłość nie daje o sobie zapomnieć, a grzechy Południa (niewolnictwo, patriarchat) powracają w formie przemocy i duchowego rozkładu. Opowiadanie Róża dla Emilii (1930) oraz powieści takie jak Absalomie, Absalomie (1936) czy Wściekłość i wrzask (1929) uchodzą za klasykę gatunku.
Flannery O'Connor, katolicka pisarka z Georgii, łączyła groteskę z tematyką religijną.