Szuszkiewicza w służbie czynnej”, a w konkluzji napisał, że „płk Szuszkiewicz jakkolwiek kwalifikacji na dowódcę brygady kawalerii nie posiada, to jednak będąc dobrym dowódcą pułku i dziś może być w szeregu stanowisk użytecznym i wydajnym oficerem”. Z dniem 31 maja 1932 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. Do 1939 mieszkał w Warszawie przy ul. Górnośląskiej 18 m. 14.
W 1939 zgłosił się do Wojska Polskiego we Francji i został wyznaczony na stanowisko pełniącego obowiązki komendanta Stacji Zbornej w Paryżu, a w 1940 komendanta Stacji Zbornej Oficerów w . W czasie kampanii francuskiej zorganizował ewakuację podległych mu oficerów do Wielkiej Brytanii, lecz sam nie zdążył na statek. Przedostał się do Hiszpanii, a następnie Portugalii. W czerwcu 1941 wyjechał do Kanady, gdzie znalazł zatrudnienie w przemyśle wojennym. Pracował w Ottawie i Hamilton jako inspektor w fabryce dział przeciwlotniczych, a następnie inspektor w fabryce części samolotowych. Po zakończeniu II wojny światowej pozostał w Kanadzie na emigracji.