Na ich szczytach rozmieszczone są kamienne kule pełniące funkcje dekoracyjne, nawiązujące do jaj strusich, które jako symbol czystości i płodności często ustawiane były na szczytach meczetów w Afryce Zachodniej.
W elewacji południowej, północnej oraz zachodniej znajdują się otwory drzwiowe, natomiast wschodnia część meczetu jest ich pozbawiona.
Na dachu świątyni znajduje się taras o powierzchni 158,7 m², w którym jest sześć otworów zapewniających oświetlenie i wentylację wnętrza. Są one obramowane kanałami służącymi do odprowadzania wody deszczowej. Na taras prowadzą dwie klatki schodowe – jedna w narożniku południowo-wschodnim, a druga w minarecie, w narożniku północno-zachodnim.
Wielki meczet w Kongu reprezentuje styl , szeroko rozpowszechnionej na rozległych i porośniętych przez sawannę obszarach regionów Sahelu i Sudanu w Afryce Zachodniej. Meczet w Kongu stanowi odmianę tego stylu (tzw. typ Kong), która powstała w wyniku połączenia cech reprezentowanych przez monumentalne budowle będące symbolami siły dawnych imperiów, znajdujące się w Timbuktu i Dżenne (np. Wielki Meczet) we współczesnym Mali.