Masakra w Amritsarze – rzadziej znana jako masakra w Jallianwala Bagh, miała miejsce 13 kwietnia 1919 roku w mieście Amritsar w północnych Indiach przez żołnierzy brytyjskich i Gurkhów przeciwko nieuzbrojonym cywilom – sikhom, muzułmanom i hindusom, protestującym przeciwko uwięzieniu dwóch indyjskich przywódców narodowych. Wśród zabitych i rannych byli mężczyźni, kobiety i dzieci.
Przyczyny W 1919 roku w Indiach doszło do masowych protestów w całym kraju, zainicjowanych przez Indyjski Kongres Narodowy przeciwko tzw. ustawie Rowlatta, która umożliwiała aresztowanie osób uznanych za terrorystów, złemu traktowaniu indyjskich weteranów służących podczas I wojny światowej, oraz aresztowaniu lokalnych przywódców indyjskiego ruchu narodowego w Amritsarze, Saifuddina Kitchlewa i Satyapala.
Początkowo pokojowa demonstracja, przerodziła się w przemoc, w wyniku której zginęło kilku Europejczyków, a Marcella Sherwood, misjonarka Kościoła Anglii, została ciężko pobita, co doprowadziło do zaostrzenia represji w Indiach. Gubernator Pendżabu, sir Michael O’Dwyer, ogłosił stan wojenny. Generał brygady Reginald Dyer z sąsiedniego kantonu Dżalandhar przejął kontrolę nad miastem. Rozkaz, który otrzymał od O'Dwyera, brzmiał:
„Niedozwolone są żadne pochody ani zgromadzenia.