niektóre gąsienice żerują także na kwiatach i owocach. Przeważnie są oligofagami. Osobniki dorosłe prowadzą zwykle nocny tryb życia.
Systematyka Zainteresowanie badaczy przedstawicielami rodziny namiotnikowatych pojawiło się w XVIII wieku – René Antoine Ferchault de Réaumur opublikował ryciny z dotychczas nieopisanymi szkodnikami z późniejszej podrodziny Yponomeutinae. Karol Linneusz w 10. wydaniu Systema Naturae opisał trzy gatunki z rodziny namiotnikowatych i umieścił je w rodzaju .
Rodzina została opisana naukowo przez w 1829 roku, należy do nadrodziny Yponomeutoidea, jej pozycja systematyczna przez długi czas była przedmiotem dyskusji badaczy do czasu ukazania się pracy Zlaty Gershenson i Sandrine Ulenberg w 1998 roku, poświęconej tej rodzinie. Na świecie występuje 595 opisanych gatunków tej rodziny ujętych w 122 rodzajach (stan na 2025 rok) (według innego źródła w 126 rodzajach; w zależności od klasyfikacji liczby się różnią, można spotkać nawet liczbę około 800 gatunków). Najliczniejsze rodzaje: (149 gatunków, rodzaj umieszczany także w osobnej rodzinie ), (80 gatunków), (50 gatunków), (47 gatunków). Najczęściej amatorsko obserwowanym gatunkiem w serwisie iNaturalist jest namiotnik czeremszaczek.
Sandrine Ulenberg wyróżniła następujące podrodziny:
Podział na podrodziny według ITIS:
Alternatywny podział na podrodziny według Johna B. Heppnera (1998): Cedestinae
Galeria
Przypisy
Bibliografia