Bitwa pod Sepeją – starcie zbrojne rozegrane około roku 495 p.n.e. na Peloponezie między Spartą a Argos. Była to najkrwawsza i najbardziej decydująca z licznych bitew między tymi poleis – na polu bitwy padło 6000 Argejczyków. Utrwaliła ona wywalczoną jeszcze w roku 546 supremację Sparty i przyczyniła się do neutralności Argos podczas wojen perskich.
Tło i przebieg bitwy Przyczyny Powstanie i rozwój Symmachii Spartańskiej Po zwycięstwie w drugiej wojnie messeńskiej (lata w przybliżeniu 640-620) dobrobyt Sparty i jej wpływy zaczęły stale wzrastać. Ustrój Likugra utwierdził się w swym bezpiecznym konserwatyzmie, żądania ponownego podziału ziemi zostały skutecznie zdławione, a antytyrańska polityka zagraniczna kwitła. Około r. 582 udało się obalić rządy Psammetycha (następcy Periandra) w Koryncie. Wkrótce po r. 560 Spartanie zawarli pierwsze przymierze obronne z pokonaną przez siebie Tegeą, które oznaczało przejście do nowej polityki – „wyzwalania” kolejnych miast od tyranii i zawierania z nimi podobnych sojuszów. Wiosną roku 555 król spartański Anaksandridas i efor Chilon wyzwolili Sykion po stu latach rządów tyranów (ostatnim był Ajschines), a wraz z nimi przypuszczalnie też Filus i Megarę (w tej ostatniej jako tyran władał Theagenes). Obecność ich armii na Istmie doprowadziła też być może do ucieczki z Aten Pizystrata.