Zygmunta Choromańskiego.
W latach 1957–1960 studiował prawo kanoniczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1972 uzyskał tytuł doktora na podstawie pracy Dowód z cudów w procesie beatyfikacyjnym i kanonizacyjnym.
thumb|Tablica upamiętniająca ks. Stefana Kośnika, parafia św. Barbary w Warszawie Od 1960 związany z Sądem Metropolitalnym Warszawskim, gdzie pełnił kolejno funkcje notariusza, obrońcy węzła małżeńskiego (od 1971), sędziego, wiceoficjała (od 1974), a od 1990 oficjała.
Współuczestniczył w zakładaniu Stowarzyszenia Kanonistów Polskich, które powstało w 1990. Był członkiem jego zarządu i komisji rewizyjnej.
Jako notariusz, sędzia-delegat i postulator angażował się w procesy beatyfikacyjne m.in. bł. ks. Ignacego Kłopotowskiego, abp. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego, bł. Marceliny Darowskiej, ks. Jerzego Popiełuszki, a także w procesach o uzdrowienia za wstawiennictwem wielu kandydatów na ołtarze.