Łączna liczba żołnierzy uczestniczących w działaniach przeciwkryzysowych wyniosła 16, tysiąca co stanowiło wówczas 70% całej formacji.
W ogólną liczbę 16,5 tysiąca wliczono: żołnierze terytorialnej służby wojskowej (TSW), stanowiący trzon WOT, żołnierze zawodowi pełniący służbę w WOT, ochotnicy – powoływani na podstawie art. 55 ustawy o powszechnym obowiązku obrony, rezerwiści, w tym osoby z przeszkoleniem medycznym i logistycznym, grupy wsparcia medycznego utworzone z żołnierzy posiadających kwalifikacje ratowników, pielęgniarek oraz techników medycznych, żołnierze innych rodzajów Sił Zbrojnych RP (w tym wojsk lądowych i wojsk inżynieryjnych) – głównie do wsparcia logistycznego i transportowego, zespoły Grupy Zarządzania Kryzysowego Dowództwa WOT, koordynujące działania na poziomie krajowym i wojewódzkim.
Znaczenie operacji Odporna Wiosna była pierwszym przypadkiem zastosowania WOT jako komponentu wsparcia w czasie ogólnokrajowego kryzysu zdrowotnego. Operacja potwierdziła zdolność formacji do działania w warunkach zagrożenia niemilitarnego oraz do